سئوالی که در اینجا در ذهن بیشتر افراد دیابتی، خانوادههایشان و پزشکان و… پیش میآید این است که چرا بعضی افراد در مواجهه با بیماری دیابت واکنش متفاوتی دارند یعنی عدهای آن را میپذیرند و موفق میشوند قند خون خود را کنترل کنند اما گروهی آن را نمیپذیرند و انکار میکنند یا به رعایت پایه های درمان دیابت بی توجه اند و متاسفانه دچار عوارض دیابت میشوند؟ بله درست حدس زدید چون آنها نسبت به ابتلا به دیابت متفاوت فکر میکنند. برای اینکه علت رفتار و احساسات این دو گروه دیابتی را خوب متوجه شوید لازم است با نقش افکار بر احساسات واعمال آشنا شوید.
رابطه افکار، احساسات و رفتار در کنترل قند خون
نحوه افکار و رفتار ما روی احساسات ما تاثیر متقابل دارد. برای اینکه ما احساس و رفتار خوبی داشته باشیم لازم است که به نحوه تفکر خود دقت کنیم.
بیشتر افراد دیابتی فکر میکنند که اتفاقات استرسزا باعث ناراحتی، استرس و به دنبال آن نوسان قند خون در آنها میشود. در حالیکه نحوه برداشت و فکرکردن آنها از این اتفاقات است که موجب نوسان قند خون و چنین احساساتی در آنها میشود. بنابراین ممکن است در یک موقعیت مشابه یک فرد دیابتی استرس داشته باشد و نفر دیگری استرس نداشته باشد دلیل آن این است که آنها در مورد آن اتفاق به طور متفاوتی فکر میکنند. وقتی که اتفاقی مثل مبتلا شدن به بیماری دیابت در زندگی فرد رخ میدهد اولین افکاری که به ذهن او میآیند افکار خودکارمنفی هستند که بلافاصله قبل از اینکه بتواند خودش را پیدا کند به ذهن او هجوم میآورند. این افکار نشان دهنده شیوه زندگی هر فردی در مواجه با شرایط استرسزا میباشند. متاسفانه بیشتر این افکار و باورها منفی و مخرب هستند به همین دلیل باعث استرس، خشم، بدبینی، نا امیدی و افسردگی در افراد میشوند.
انواع نحوه تفکر:
ما انسانها به دو شیوه فکر میکنیم که عبارتند از:
1-تفکر مخرب (منفی): این نوع تفکر همانطور که از نامش پیداست باعث ایجاد نگرانی، استرس، ناامیدی، ناراحتی، خشم و بدبینی و… در فرد میشود.
2-تفکر سازنده (مثبت): این نوع تفکر همانطور که از نامش پیداست باعث ایجاد پذیرش، سازگاری و برخورد مناسب با مشکلات و اتفاقات در زندگی میشود.
برای اینکه نحوه تاثیر فکر مخرب و سازنده را در احساس و رفتارهایمان نسبت به یک اتفاق مشابه مانند ابتلا به دیابت را متوجه شویم به مثال زیر دقت کنید.
اتفاق (ابتلا به دیابت):
فکر سازنده یا مثبت (خداروشکر دیابت قابل کنترل است ) ⇦ احساس مثبت (شادابی) ⇦ رفتار مثبت (پذیرش وکنترل قند خون و شکرگذاری)
فکر مخرب یا منفی (چرا من باید دیابت بگیرم؟) ⇦ احساس منفی (عصبانیت یا ناراحتی) ⇦ رفتار منفی (نپذیرفتن دیابت و یا گوشهگیری و بیتفاوتی نسبت به کنترل قند خون و گله و شکایت و خشم نسبت به خدا)
بنابراین با توجه به مثال بالا، افکار منفی باعث هیجانات منفی مانند استرس، خشم و افسردگی و رفتارهای اشتباه در کنترل قند خون میشود، پس برای اینکه این احساسات و رفتارها اصلاح شوند بهتر است افکار و باورهای مخرب و اشتباه خود را بشناسیم و سپس آنها را با روش اصلاح افکار تحلیل نموده و به چالش بکشید.
منبع: کتاب افکار و باورهای اشتباه در کنترل قند خون نوشته شده توسط دکتر محمد قهرمانی خرم و دکتر سیدحمید حسینی توان چاپ انتشارات بهار سبز
